Και δεν ήταν ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά που οι γάτες και τα σκυλιά κάποιας χώρας θανατώνονταν μαζικά για χάρη των Ολυμπιακών Αγώνων.

Στις αρχές των ‘60s, τη στιγμή που η ιαπωνική πρωτεύουσα ανοικοδομούταν για χάρη των Ολυμπιακών Αγώνων του 1964, εκατοντάδες άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, ή για να είμαστε πιο ακριβείς, εκτοπίστηκαν. Οι μικρές και ταπεινές οικίες που βρίσκονταν κοντά στα σημεία όπου είχε αποφασιστεί να χτιστούν στάδια, εγκαταστάσεις, ξενοδοχεία και μεγάλοι δρόμοι, γκρεμίστηκαν και οι ένοικοί τους έζησαν μία ιδιότυπου τύπου προσφυγιά.

Και αυτή η αναγκαστική έξωσή συνέβη με διάφορους τρόπους. Είτε με το δόλωμα κάποιων λίγων χρημάτων είτε «κυνηγώντας» τους φορολογικά είτε ακόμη ακόμη και ντροπιάζοντάς τους δημόσια με διάφορα μέσα.

Ήταν οι πρώτοι Ολυμπιακοί που θα γίνονταν ποτέ στην ήπειρο της Ασίας και για την Ιαπωνία, προερχόμενη από την ταπείνωση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και την μετέπειτα επτάχρονη Κατοχή της από τις συμμαχικές δυνάμεις, ήταν ένα μεγάλο στοίχημα, μία «ευκαιρία» για να δείξει στον υπόλοιπο κόσμο ότι μπορούσε να «τρέξει» μαζί του ή ακόμα και να τον ξεπεράσει. Και όπως πάντα, αυτοί που θα την πλήρωναν πρώτοι θα ήταν οι φτωχοί.

τοκιο ολυμπιακοι αγωνες

Την ίδια στιγμή, τα αδέσποτα ζώα του Τόκιο, τα περίμενε μία πολύ χειρότερη μοίρα. Τα περίμενε ο θάνατος.

Σύμφωνα με την ενημερωτική σελίδα The Japan Times, υπολογίζεται ότι περίπου 200.000 γάτες και σκύλοι θανατώθηκαν τους μήνες που προηγήθηκαν των Ολυμπιακών Αγώνων. Για την ευθανασία τους χρησιμοποιήθηκε μία συσκευή που τα έπνιγε με διοξείδιο του άνθρακα -οπότε δεν μπορούμε να πούμε με ασφάλεια ότι η «ευθανασία» είναι ο δόκιμος όρος σ’ αυτήν την περίπτωση.

Δυστυχώς, αυτή δεν ήταν ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που τα αδέσποτα κάποιας πόλης που επρόκειτο να φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες, θα μαζεύονται από κάθε γωνιά της πόλης και θα θανατώνονταν.

Το 2014, όσο προετοιμαζόταν το Σότσι για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες εκείνης της χρονιάς, κυκλοφόρησαν πληροφορίες για εκατοντάδες θανατώσεις αδέσποτων ζώων μέσω ιδιωτικής εταιρείας, που είχε αναλάβει αυτόν ακριβώς τον ρόλο. Ένας από τους εργαζόμενους της εταιρείας που έχει αναλάβει την εξόντωση όσων ζώων κυκλοφορούσαν στη ρωσική πόλη, είχε δηλώσει -εντελώς κυνικά- το εξής:

«Είμαι υπέρ του δικαιώματος των ανθρώπων να περπατούν στους δρόμους χωρίς να φοβούνται τις επιθέσεις από τα αδέσποτα σκυλιά. Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Αυτά τα σκυλιά είναι βιολογικά σκουπίδια». Σήμερα στο Τόκιο κυκλοφορούν έτσι κι αλλιώς ελάχιστα αδέσποτα, καθώς το 2015 τέθηκε σε ισχύ μία πολιτική μηδενικής ανοχής απέναντί τους, με σκληρές εικόνες ευθανασίας μέσα σε θαλάμους αερίων να κάνουν τον γύρο του κόσμου.



ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ