Οι δηλώσεις του Θοδωρή Ιακωβίδη κάνουν τον γύρο του κόσμου και έχουν δημιουργήσει μία μεγάλη μερίδα στήριξης προς τον αθλητή και όχι άδικα. Όμως στο άκουσμά τους, αυτό που μου πέρασε αμέσως από το μυαλό, είναι αυτό που δήλωσε πριν από χρόνια, ο αήμνηστος Ρώσος προπονητής μπάσκετ, Αλεξάντερ Γκομέλσκι:

«Οι έλληνες δεν αγαπούν τον αθλητισμό, αλλά τις νίκες».

Δυστυχώς και στην Κύπρο, όλοι κοιτάμε το πρωτάθλημα, τη νίκη, το αποτέλεσμα. Η προσπάθεια και ο αγώνας περνάει σε δεύτερη μοίρα και κανείς δεν δίνει ένα ζεστό χειροκρότημα στον δευτεραθλητή, αναγνωρίζοντας την προσπάθειά του.

Πραγματικά εύχομαι το κύμα συγκίνησης και υποστήριξης προς τον Ιακωβίδη, μετά τις δηλώσεις του, να μην είναι ακόμα μία μορφή υποκρισίας και επιδειξίας. Πολλά σωματεία ή αθλητές σαν τον Ιακωβίδη (και εδώ στην Κύπρο), βγαίνουν στις γειτονιές τους, στις κοινότητες ή στις πόλεις τους και ζητάνε 5, 10, 20, 100 ευρώ, για έναν λαχνό, μία διαφήμιση, μία ενίσχυση για τον αγώνα τους, όμως ο κόσμος τους γυρνάει την πλάτη. Αναλογιστείτε πόσο δύσκολα τα βγάζουν πέρα όλοι αυτοί οι άνθρωποι που έχουν ως στόχο να προωθήσουν και να προβάλουν τον αθλητισμό, να βοηθήσουν τα παιδιά μας να αθληθούν και να καταφέρουν όλα αυτά που ονειρεύονται, εκπροσωπώντας την περιοχή μας, την χώρα μας, τα ιδεώδη μας…

Η πείρα του παρελθόντος μας έχει διδάξει ότι μετά τη φάση της αγανάκτησης, η οποία συνοδεύεται συνήθως από αμέτρητες απόψεις και προτάσεις (οι περισσότερες εκ των οποίων είναι σωστές), ακολουθεί η φάση του συμβιβασμού κατά την οποία όλοι διαπιστώνουμε ότι δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα και πως μέχρι την επόμενη φορά που κάποιος αθλητής θα «σπάσει», θα σοκαριστούμε και πάλι…

Αντώνης Κατσαρός



ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ