Με το VAR πιστέψαμε στην δικαιοσύνη και στην ομοιομορφία και διαψευστήκαμε παταγωδώς…!!!

Από τότε (πριν από δύο δεκαετίες) που μπήκε η (καταραμένη) τεχνολογία στην ζωή μας (πλέον) αισθανόμαστε πλούσιοι επιφανειακά και μίζεροι-κενοί εσωτερικά χωρίς περισυλλογή, προσωπικότητα και τα συναφή. Θύματα της απομόνωσης συναισθημάτων και ελεύθερης λογικής προσέγγισης και ότι μας πλασάρει το σύστημα (δικτυακό- κοινωνικό) το καταπίνουμε αμάσητο.

Δεν σημαίνει ότι η τεχνολογία (γενικά και αόριστα) είναι βοηθητικό εργαλείο χωρίς την κρίση του ανθρώπινου εγκεφάλου. Άλλωστε ο ανθρώπινος εγκέφαλος δημιούργησε και εν συνεχεία βελτίωσε το σκηνικό της αυτοματοποίησης και επεξεργασίας των δεδομένων που δικτυώνεται και ποδοσφαιρικά με το VAR με γραμμές κόκκινες και μπλε με άσπρες βούλες και ροδαλές…

Κάτι καλό που δεν αξιοποιείται λειτουργικά από το ανθρώπινο χέρι..

Από την πρεμιέρα του φετινού  πρωταθλήματος Κύπρου λάθη επί λαθών με ανισορροπία και ανομοιομορφία αποφάσεων στο VA(R)N «γιουβέτσι» και στο γήπεδο «κοτέτσι» και τον «κόκορα» να σφυρίζει αδιάφορα… Αντί να το σώσουμε το μπουρδουκλώνουμε και το κατακεραυνώνουμε. 

Τότε… όλα ΔΑΝΕΙΚΑ! – Τώρα… ΑΓΥΡΙΣΤΑ!

Πριν το VAR έβγαινε η γνωστή ατάκα… «Σήμερα εσύ και αύριο εγώ» όπως και αν μεταφράζεται στο μυαλό του ποδοσφαιρόφιλου. Τουλάχιστον (ΠΡΙΝ) το λάθος ήταν λάθος και αν δεν ήταν…; Πως το αποδείκνυες… (ΤΏΡΑ) Δεν σώζεται διότι ο κόσμος βλέπει, κρίνει και διερωτάται αν ο VARίστας είναι αλλόγλωσσος  που πλέον είναι… Σήμερα είναι Πορτογάλος και αύριο (ΙΣΩΣ) Ισπανός-Γερμανός-Άγγλος – Κορεάτης κλπ. Οφείλουμε να αντιληφθούμε κάτι πολύ σημαντικό ότι ο ΞΕΝΟΣ διαιτητής κουβαλά μια διαφορετική  προσέγγιση των αμφισβητούμενων στιγμών που καθορίζονται από την κρίση του όπως και του συνεργάτη του στο αγωνιστικό χώρο που προβάλλει τα δικά του επιχειρήματα και το ίδιο ισχύει και με τους ειδικούς περί ανάλυσης στον απόηχο των ματς.  Να καταλάβουμε ΟΛΟΙ ότι το ρίσκο του αλλοδαπού ρέφερι παρουσιάζει ρίσκο στις αποφάσεις και δεν κατέβηκε στο νησί για να διδάξει ποδόσφαιρο. Αυτό που απομονώνεται είναι η προκατάληψη.

Θέλει μπόλικη εκπαίδευση και καλή νοοτροπία.

Διαφωνώ κάθετα με το σκεπτικό (νέας έλευσης) ξένων ρέφερι επί χόρτου διότι «σκοτώνουμε» σε μεγάλο βαθμό την Κυπριακή διαιτησία και από τους 14 που μπορεί να διαχειρίζεται ο Μάζιτς θα γίνουν 7 και ψάχνε-γύρευε όπως ψάχναμε με το « κουταλάκι » τον Κύπριο ποδοσφαιριστή για αρκετά χρόνια. Ας μην  τα ισοπεδώσουμε όλα βρέ παιδιά..

Τα λόγια να γίνουν πράξη για επαγγελματίες διαιτητές

Μία σχολή με καθαρά επαγγελματίες ρεφ, ούτε ανθοπώληδες, Barίστες, δημόσιοι και ιδιωτικοί. Με σφυρίχτρα στο χέρι και  τσιμουδιά. Ο φόβος φέρνει προτροπή για σταδιοδρομία. Να  μην αποτελεί part time εργασία.

Από εκεί και πέρα οι παράγοντες να στηρίξουν και να σταματήσουν την γλωσσοδιάροια δημιουργώντας αρρωστημένα σενάρια, συνομωσίες για κυκλώματα σε υπόγεια καταλύματα.

Χρίστος Παπακώστας



ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ